Demir Atar

Bahçemde küskün kaldı şimdi gözlerin.

Giderken

Kanatları yanan kelebekler gibiydin...

Buralarda

Anka kuşu değer, yaralı tenimize

Ve yağmurlar kalem olup,

Sığınır gözlerimize

Göremeyiz...

Ne kadar oldu sevgili

Getirmeyeli düşlerime ellerini

Ve geçip gideli,

Ezel türküsü gibi...

Biz

Bir kez yandık, bir kez

Şimdi hangi ateşe düşse?

Elbisemiz tensiz sevgili,

Uzak bakışlarının közünde,

Kül tuttuk, gül veririz...

Özlemler, ah özlemler!

Çocuk masumiyeti kadar derin.

Koynunda,

Yorgun geceler saklayan sabahlara

Demir atar umutlu gözlerimiz...