Demirden Kemer

Ölüm yanlış anlaşılmaz.

Ölüm şaşırtır!

Düğüne, savaşa, geceye, gündüze şaşırmazda

bir tek ölüme şaşırır insan...

En son gökyüzündeki yaprağını döker demiştin

koca çınar. Bilemedin. Bilemedik

alnımızda kaderin kınalı parmakları

ters yönden esti rüzgâr

ram olduk karanfil sızılı yazgıya

Mutluluğun sonunu işaret eden

resmi bir göstergeydi ölüm...

Eskiyen dünyanın yüzünde

gök kuşağı gibi salınmıyor mevsimler

güneşin saçlarında siyah bir duvak

güne açmayı unutuyor

Yıldızları sökülmüş atlasa sessizliği yağıyor ay

hep gece ve hep ıslak...

Kaybetmenin yürek burkan acısı

göğsümü saran demirden bir kemer...