Denize İthafen

Zorlu denizlerden geçtim mevsim normallerinin üstünde

Dalgaların arasında hırpalandı alnacım

Üstü başı kahpelik olan dünyadan

Yılgı, içimde yatan bir şey mi

Güler yüzle karşılamadı beni hiç bir zaman

Oldukça yalın sade acı ile tanıştım

O benim için sadık bir eşti yahut sabırlı bir anne

Bambaşka acılara tutunmak gibi bir şeydi bendeki

Soğuktan çatladı yüreğimin kabzası

Ölü sular geçti yanı başımdan

Yelkenlerimde alevler

Bordamda gürültüler

Güvertem taruman

Beni mahmuzlayan bu çılgın deniz

Eskisi kadar güzel bulamayacak bir daha

Beyhude bir gemiyim artık karaya oturan

Mahzenlerinde aşk ve acılar

Bir cephe yok ki

Allah'tan başka dönülecek

Bir belalı tanık beni kanıttırıyor

Öyle yoruldum ki çocuk olmaktan

Yaşamaktan

Kalbim uzanmış sularda yatıyor

Kurduğum cümleleri üstüne devirmiş

Zaman ve belgelerin dışında

Beni dayanıklı kılan şiir bile yalan

Bu bende ki geçilmeyen dehliz

Kaygı ve daraş umut

Sende ki bu dirlik

Susuzluğumuzu belki ama yüreğimizi kandıramayacak deniz

Temizlemeyecek artık bizi ne gusül ne de vaftiz

Yaşıyoruz

Demek ki aramızda yanacak deniz

Dünyaya verdiğimiz o meşhur öldürmeyecek acı biziz

Ömer Altıntaş