Deniz Çok Uzaktaydı
Hatırlıyorum
Kekik kokulu dağ yamaçlarında
Güneş değiyordu alnımıza
Ama ne mutlu bir zaman
Ben anamdan habersiz
Sen bambaşka bir bahaneyle çıkardın evden
Benimki mutfaktaydı
Çocuktuk daha
Aylardan Haziran
Deniz çok uzaktaydı
Oysa gözlerimiz
Azıcık da mavi görsün isterdik
Kızarmış bir suratımız olsaydı derdik,
Tuzlu rüzgarlarla…
O kadar yol gidiverdik madem
O kadar da haylazlık mı etsek acaba?
Türlü acayip işler düşünürdük
Ama sonra
Sana bir haller olur
Oturur kitap okurdun
Ya da bir kelebeğin peşine düşer
Beni oracıkta unuturdun
Akşama doğru biraz üşürdük
Üşüdükçe yanıma sokulurdun
Aylardan Haziran
Deniz çok uzaktaydı
Ama şakakların hep aynı
Yanakların morlu allı
Sen benim en tatlı, en güzel manzaram
Vakit nasıl uzayıp geçmiş
Hangi ara hava kararmış anlamaz
-ama yolumuz ezbere-
Söylene söylene inerdik patikadan
Birimiz bahçeden
Birimiz arka kapıdan
Çaktırmadan süzülürdük evlere
Deniz çok uzaktaydı
Ama bakışların deniz kadar derin
Saçların dalgalı
Gözlerin mavi-mavi edalı
Sen benim denizimdin
Devirmeseydim içimdeki sandalı