Deniz Düşü

ruhum kaçak göçek

ayaklarım dolunay eskisi

adımlarım

baskın kokan ihbarcı şehirlerdir şimdi

sana en çok

öldüğüm bulvarları bağışladım

ki sen

bilirsin

kuytularında imlenen

dal kıran ayaz öpüşlerimi

aşk dedin bir zaman/ aşk

ki kavga soluyan adamlarca

aşk

döşündeki neşter çiziğinden

sızan

kambur bir “dam” türküsüydü

eylemine kat beni şimdi/ kavgana sar

asıl şimdi konuş ağzıma

ciğerinde tüten tüm dünya dillerini

bir tel örgü kesiği

gibi

çatlamış yumrukların haykıran sesini

şimdi karış saç diplerime/ tırnak izime

adı/rengi/derisi sınıfsız bir gülüş sevinci

dağ sırtlı çocukların deniz düşüyle geldim göğsüne

ömrüne kat beni/ en çingene hücrene…

şimdi söz mü bekliyorsun

şimdi söz veriyorum

en çok

özgürlük konuşacak

kalbimin lal titreyişleri

Ali K. Tanyıldız