Deniz Feneri Güncesi

göğüs kafesimde yorgun bir iskele

geceye yetişiyorum

düşünüp durdukça

ne alıp veremediği olur diye

acının mavi ile

gözlerimde denize benzer bir kadın

şavk kırılır teninde

tuz acıyla iki büklüm

dokunsam aşkta çözülecek hece

kadın ki ılık ılık

dolanır durur

zihnimin sisli merdivenlerinde

dalgaları öptüğüm doğrudur

dudaklarım med cezir

kim bilir hangi meçhul kıyılara dokunur

ellerimde intihar rotası

upuzun

yapayalnız bir gök kendime pay biçtiğim

ucunda yaşamak bir şeylerin

öyle her an bırakacak gibi yaşamayı

öyle sımsıkı tutunup yaşamaya

şimdi bir martı ciğerimi yaracak

ve şiir fışkıracak

iskelemin ortasından