Deniz Sandığım Gözlerinin Okyanuslarında Boğuldum.

Sormadan geçiyor seneler,

Dün rüyanda gördüklerin

Bu gün,ya yanında hep beraber

Ya da uzaklara kaçıyorlar birer birer.

Ben hep kaçanlara rast geldim

Şansızlık değil bu,galiba kader.

Kaderinden öteye gidemiyor insan

Yaşadıklarının sonu olsa da hep keder.

Önce zaman gitti,

Sonra sen gittin.

Zamana yalvardım çokça

Geleceğe adaklar adadım

Seni bana versin diye.

Zaman gitmişti bir kere

Hayat uzantılarımı da alıp gitmişti.

Ona yalvarmak boşa.

Ne sığdırdım ki sanki

Yaşadığım bunca zamana.

Ellerimde tuttuğum taze çiçekleri

Kalbimin kuraklığında soldurdum.

Yüreğime hapsettiğim büyümeyen çocuğun

Ellerini bıraktım ve yaşlı bir ihtiyar oldurdum.

Yüzümdeki boşlukları

Hep gülücüklerinle doldurdum.

Ama yetmedi,

Deniz sandığım gözlerinin

Okyanuslarında boğuldum.