Deniz Ve Ateş

Yüreğimin kuytusuna

Bir deniz düştü ki sorma

Büyüdü durdu o deniz

Yüreğimin taşlarına çarpa çarpa

Dalgalanıp durdu devleşti

Yüreğimin sevgisizliğini boğa boğa

Taştı durdu gözlerimden

Yüreğimin ümitsizliğine basa basa

İçimin kuytusuna

Bir ateş düştü ki sorma

Yaktı yandırdı o ateş

İçimin karanlıklarına doğa doğa

Dallanıp durdu

Karanlığın boğduğu yüreğime koşturdu

İçimde buza dönen barışı eme eme

Serpti durdu barışı yüreğime

Sonra da aldı gözlerime savurdu

Tenimi coşturan

Ruhumu okşayan

Bu deniz ve bu ateş

Eksilmeyecek, sürekli çoğalacak

Nefesimden ve gözlerimden haykırdıkça