Denizde

gün batımında

gizli bir koyda

kem gözlerin görmediği şanslı sahilde

bir güzel çırılçıplak,

dokunulmamış teniyle koşuyor denize

kucaklıyor dalgaları

sevişiyor sessizce,

tükenmiyor isteği

her seferinde kendi kadar taze

nefes nefese,

sarıyor deniz bedenini

öpüyor binlerce kez

öpüşüyor her yeriyle;

deniz yorgun

dalgalar mutlu,

afet sırılsıklam çıkıyor kumsala

anlıyorum

dokunulmazlığı gitmiş

işi bitirmiş yakamozlar.

ulan deniz olmak varmış be!

ya da denizde bir dalga

o da olmazsa

dalgada bir damla;

ama insan olmuşum bir kere

dokunmam benim olmayana.