Denize Yürümek

oturduğum semt

görmüyor boğazı

bayır aşağı

yürümem gerek

bir mezarlık arasından

geçerek

boğaz denizin nemi

ruhuma aka aka

ve mavi boğaz

karşımda

işte istanbul diyorum

topyekun egzotik

mistik

gülümseyen mavi yüz

ilk kez görüyor gibi

kubbe kubbe

ezan ezan minareleri

hicran ve

vuslat izleri

hisar ve köprüler

inci birer

sahilde çınar

size bakar

yol yorgunluğunuz

düşünce dünyanız

veya bir gemi

alır bizi

mavi bir kitapdan

bırakır

mavi düşlere

durup dinlemek gerek

ah , bu güzelliği

görememek

kırık bir kalbe benziyor

oturduğum ev

görmüyor denizi

bu yüzden

buruktur gönlüm

ayaklarımı

bu yüzden severim ..

mustafa kaya

27.02.2018 / üsküdar