Denizlerin Tesellisi

karmakarışıksın ve karanlık

ben sana suskun

çok konuşkan bir şehrin yorgun sokağıyım

arnavut kaldırımlarında boylu boyunca üryan bir çocuk

saçları sarıca kıyamet, düşleri katledilmiş

yalnızlığıyla oyalanır

nasıl da seni izliyor

sana bakıyor

gömleğin ütülü

elinde ayağında hatta dudağında duran geçmişin buruşuk

korkusuzca bağırabilsem lisanımı

hatta küfredebilsem Can baba gibi

bak ömür kokuyor şu bulutlar

ıslık çalalım yoksa yağmur yağabilir

biraz kalp çal benden

göğsüm büyük sen o kadar yarım

deniz kıyısı beni bekler

bu zoraki tebessüme dalgalar alışık