Derde Deva Aranmakta

Aklın bedenden çıkışı ile başladı her şey

O olmayınca büzülen envayi çeşit organ

Ne yapacağını bilmez ortada kalıverdi

Akli melekelerdeki bu hızlı siliniş ile

Bacaklar, eller tutmaz, hele mide gidiverdi

En sağlamı mide iken ilk arızalanan o oldu

Kalbin atışlarındaki hıza damarlar isyan etti

Yoruldukça, uykuyu kovaladılar yanlarından

Bir iki rüyayı araya sıkıştırdılarsa da

Hatırladığım anlar, hep onunla olandan

Zihnin onunla meşguliyeti arttıkça arttı

Başka bir iş ile devam edemedi hayat

Ne yaparsam yapayım gitmedi içimden

Kendi kendime telkinlerime inanmadı ruh

Derde deva bulunmuyor kendi kendimden

İçimde sürekli bir titreme hissi ile doluyum

Güp güp atan yürek sanki bana bir yük

Ne iş ne güç, hayır yok yaptığım hiçbir işten

Konuşmak zor gelir, etrafa bakmak bile ar

Ne oluyorsa oldu bana, bıktım kendimden

Fark ettim ki arttı kendi kendime konuşmalar

Hep aynı cümlelerin tekrarına mahkum

Şimdi ellerinin ellerin elinde durduğunu bilmek

Sızıdan çok bir ölümü hissettirmekte

Ne zor sevdiğinin sevdiği olduğunu bilmek

Seviyorum işte, başka bir tarif bulamadım ki

Bir gönül anlatıyor bana bunu bir de titremelerim

Unutmaya inanmış akıl benden mecburi ayrılınca

Ortaya çıkıverdi şimdi sarılışına olan özlem

İnsan ölüp ölüp diriliyor böyle çaresiz kalınca