Derecesiz Yarışma

Bir şair

Hep yalnız bir ağaç

Çöl ortasında

Bulut kollayan

Annesini savaşta kaybeden çocuk

Açlığın feribotunda

usulca boğulur

Ölü bile denmeden

Diye yazar da durur

Ödül almadan

Bir kırlangıçtan

Oysa terzilerin çırağı

Bir tebessüm beklerdi

Ödül diye

Ustasının

 Arastayı hizaya çeken bakışlarından

 Sakar kalemi

Suskun bir hezeyan

Refüjdeki çiçekler

Bir sevgilinin değil artık

 Kopeklerin sahiplendiği

Sahalara ayrıldı sokaklar

Oysa bir sair tul perdesinde gecenin

Yontar kalemini...