Derme Çatma Kalpler
bu şiir
senin hakkında. biraz benim hakkımda
diyorum ki nilüfer ve hilal fısıldaması
şair şiiri denizlere saldı
güzel kadının gözleri şiir üzerine doğru kaydı
bir şiir daha tufanlarda nebi sabrı diledi
şair ve şiir derme çatma bir kalbe yerleşemez
bu kalplere asla güvenme
bu şiirin dudakları ve gözleri yoktur kördür sessizdir
ve en önemlisi sensizdir
oysa ki şairin gözlerinde gökyüzü sensizlikten kararıyor
ve körlükte görüyor
gözyaşı gözün elbisesine akıyor
bir sen vakur duruşun dan vazgeçmiyor
kefene yazılan mısra yanından geçiyor
ey güzel kadın
aşk yürekten yüreğe yükselir
şiire bir seyyah olarak girme
şair közde demlenmiş çayını yudumlarken
kalbini kelimelerin karmakarışık-lığına döker
şair yazınca denizler limandan çıkar dolaşır
mehtap ağlar güneş gülümseyen saçlarını açar
ruhu sadedir zarif ve kırılgan olduğu kadar
lakin yüreği yedi düvel orduları yıkan süvaridir
odası dumanlıdır sigara izmariti kaplar duvarları
senin adını yazar takvime gözlerini hayal ederken
ve sen güzel kadın
hâlâ yelken açmadın mı bilinmezlere
diyorum ki saatin akıyor durmadan
bulutlara bak yıldızları izle
kalbinin ibresi boş yalanlara takılı kalmışsa
ey güzel kadın
bu şiir bir şairin sana olan hikayesidir
kelimeleri darmadağın olsa da
şimdi diyorum ki bu şiiri bir yudumla içip
yalan hayallerinin peşinden gitsene….