Dert Küpü müsün

Her şey kendi yolunda, deniz dalga barışık

Bir yıldız kaydı gitti, gönülde şimdi hüzün

Ayın şavkı denizde yakamozca bir ışık

Doğanın kanunu bu, yaprak dökülür güzün.

Uzaktan kayıp gider tek mum ışıklı vapur

Karanlığın bağrında, hüznü on iki den vur

Hayalperestlik serbest, gökte mekânını kur

Karanlık göğe haykır, belki duyulur sesin.

Hüzün bulutlarından göğe kurulmuş çardak

Göğün dibi delindi, dökülür bardak bardak

Umutlar sele düşer, belki mahşerde ancak

Başın dik dursun her an, alem ne derse desin.

Azap içerisinde can çekişen bir özü

Yoğurup ele alır gönüller virtiözü

Yüz üstü kalmışsındır söndüremezsin közü

Sonra bir kaşık suda boğulur o hevesin.

Giden gemi yolcusu gözü arkada kalır

Kederin biri gider, döner yerini alır

Dalga dalga peş peşe vurdukça gam çoğalır

Be hey Allah'ın kulu! dert küpümüzün nesin.