Dertlerin Cümlesini Mihmân Ettim Geceme

Dertlerin cümlesini mihmân ettim geceme

Sol yanımdan vurdular bekletirken sabahı

Feryâdımı duymayan uzaktaki eceme

Keşke anlatabilsem yüreğimdeki ah'ı

Belki beni unuttu,belki de hiç sevmedi

Sevseydi bunca yıldır aramaz mıydı beni

Mevsimler geldi geçti,lâkin o hiç gelmedi

Şu vefâsız yıllara soramaz mıydı beni

Neler neler bıraktık mâzi denen mevhuma

Elem,keder,gözyaşı mihmandar oldu bize

Sevdâ yüklü kervanla gelecek miydi hümâ

Yoluna revân oldum rastlamadım o iz'e

Yol yorgun,yolcu yorgun olsa da bir ümit var

Gün be gün yaklaşıyor makber denen aşikâr

Sitemkârım yıllara ömrümü eyledi dar

Gün be gün yaklaşıyor mahşer denen aşikâr

Rûz-i mahşerde seni arayıp soracağım

Bulacağım seni ben tıpkı ilk günkü gibi

Gönlümün sultanına tahtını kuracağım

Mutluluk diyârında tıpkı ilk günkü gibi