Dev

özledim dedim...

buram buram sonbahar kokusuydu

burnuma gelen...

uzun boylu dev bir görünümü vardı..

asaleti sırtına kazınmış...

bıçkın bir delikanlı....

hayır yalan değil,babam yaşındaydı...

geriye dön komutu veriyormuş gibi komutanı,

öyle düzenli ardına baktı...

başında siyah bir fötr..

çıkardı bir eliyle selamladı...

özledim kelimesi birden rafta toza dumana karıştı..

sanki hiç gitmiyordu.....

denemek istercesineydi kolları...

hata dedi çocuk,sen ve ben hata

naralar atmaya başlayınca şehir efsanesi oldu gözümde

damlalar...

gitme işte,kalmak çokmu zor be..

zor olan kalmak değil zaten gitmek dedi...

sustu...

zor yutkundu...

o dev adam gitti,bir sıkımlık can kaldı

sevgisinin arasına sıkışan...

şiirler,şarkılar götürmez bizi

her baktığında yüzüme yaşlanacaksın

her dokunduğumda ışığına tükeneceğim...

belki demiyorum sana çocuk

zamanımız tutmadı,tutamazdı...

biz yaşamalıydık,yaşadık

son yaprakla parçalandık...

bırak beni gideyim dercesine

yüzündeki çizgiler belirdi...

siyah fötr şapkasını başına nazikçe oturtup,

komutanını dinlercesine sonbaharda esti,gitti