Deva-yı Derd-i Mecnun

"bir nevî Mecnun'un ağzından"

nâle-i sûkutlarda duyun sesimi

perde-i zülletlerde saklıdır yüzüm

acılarla süslenmiş esmer tenimi

baştan başa kaplamış acı bir hüzün

hangi tabibe sorsam derdi bilmiyor

bu illetle başa hiç çıkılmıyor

Allah'ım yardım et sesim çıkmıyor

tükendim de bittim, sessiz ve mahzun

mesih'i derdime devayla yolla

musa'yı elinde asayla yolla

hızır'ı bengisu tasıyla yolla

bitsin bu çektiğim ıstırap hergün

mevc ü mevc kaşları, denizler gibi

upuzun kirpikler serviler gibi

göz bebekleri de sahralar gibi

beni o güzele eyleyin sürgün

o zaman belki de geçer illetim

derdimin devası billur sevdiğim

dinlerse duyulur kısılan sesim

"sevdiğimi o da anlar be birgün"