Devası Yok

yine hüzün kokuyor akşamüstleri

ben yitirdiğim sevinci arıyorum

sonları bir yere çıkmayan sokaklarda

içimde bir yara kanıyor usulca

tezgahtar kızlar evlerine dönüyorlar

makyajlı, boyalı saçlı, uçuk kızlar

bağıra,çağıra aşk şarkıları söylüyorlar

bir fahişe minicik eteğini giymiş işe çıkmakta

karanlık inerken,gizemli yavaş

inceden bir yağmur başlıyor

ahmak ıslatan cinsinden

siyah, kırmızı şemsiyeler resitali

artık ayrılalım bu gece

ölsek de kalsak da geri dönüş olmasın

içimde bir yara kanıyor usulca

devası yok