Devran Döne

yolun çok uzun çocuk

yolun sırtlan tepelerinde yokuş

bilmem yorulur musun

tükenir mi bilmem

dilinde türkülerin, yemenin düşer mi o rüzgarda ayaklarına

memleket sevdan mı olur

sevdan bir çift göz mü

tanrıyı mı satarsın

yoksa

üç beş çulsuza

silerken göbek adını ve ilahi siyaha boyarken kasaba duvarlarını

kör edip gözlerini maddenin manasına

sağırlaştırıp pervasız

yakar mısın başucu kitaplarını

tabutluklarında ışık nefes tutarken

rengini değiştirip dudakların

gözlerini aralar mısın bilmem memleket kaçarken karanlığa

yakalarsın belki de çocuk, omuzlarından

silkelersin zelzele misali

aklı başından yitmiş tüm misalleri

belki faili meçhul yaralar açılır yanacıklarına

al al dolar yanak çukurların, gülümserken

ölüme

fişekler

solursun çiçek yerine

ama...

kırarsın köprücük kemiğini basiretin

büyüye bağlanmış çaputu koparırken o malum çınardan

dilinde geç kalınmış sloganlar

varırken mavi yazmalarına, saçları yeni örgülü gelinlerin

işte o zaman düğün bayram

vursun davullar

ülkemin göbeğine

yolun çok uzun çocuk

yolun sırtlan tepelerinde yokuş

bilmem yorulur musun, bilmem tüketir misin sende, seni.

?' gün ola devran döne

devran güneşi getire

varsın kim tutacaksa tutsun ateşe

kim yana, kim kala ''