Devrim Gözlü K/adın - 1

Kızıldı...

Kıpkızıldı sözcüklerinin rengi

Kısrak gibi şaha kalkan gülüşleri vardı

Sesi

Dolgun sokaklardaki ince ağaç gibi

Yalnız ve acı...

Kalem görmeyen ellerine

Şiir yazmaya çalışmakta

Saçlarında buğulu bulutlar

Ve ıslak yaz kokusuna hasret

İncecik düşleri...

Oysa...

Tan vaktini indirdiği

Kıyamet kopardığı

Cennetlere inandırdığı

Bir çift oniks taşırdı üstünde

Hayıflı saçları kirpiklerine düştüğünde

Tüm kavuştaklar anlamsız olurcasına

Savaşlar açılırdı, yumruklar havada

Diktatörlüğünü ilan eden kurşunlara inat

Özgürlük derdik; Barış, Kardeşlik...

Tüm Denizler adına

Ölümü göze alıp

Devrim yapabilirdi...

Devrim...

İki oniks taşırdı diyorum

Nasıl da zor kıvılcımını söndürmüş

İki taş taşımak...

Kahpe kader diyordu hep

Yazamamaktan, söyleyememekten utanırcasına

Sadece aşık olmuştu

Acıya...

Ah ama

Acı artık "acı" çekmesin...

Çünkü

Che'nin parıltısını

Yaşatıyordu gözlerinde...

Ama onun dedikleri

Devrime kürtaj yapan cinstendi...

"Ah benim kirpikli bakışlarım

Hüzünlü dudaklarım

Kalbi çatlak saçlarım

Doğamamış kelimeler adına

Özür dilerim sizden

Özür dilerim...

İçemediğim çaylarım

Soğuttuğum kahvelerim

Nefesini çekmediğim sigaralarım

Havana purolarım

Dolmamış kadehlerim

İçilmemiş şaraplarım...

Çalınmamış, yazılmamış müziklerim...

Yazamıyorum... "

E F T E L Y A...

(Akdenizi cebine taşıyan kız...)