Dikenli Gül

Kayboldum sevdanın

çıkmaz sokaklarında

Kanattı duygularımı

sevdiğim gülün dikeni

Gündüz vedasından belliydi

gecenin bitmeyecek matemi

Karanlıkta iki renk hariç

hepside sattı beni

Siyah beyaz düşler kurdum

elimde kalan renklerle

Bildiğim ne kadar sözlük varsa

çizdim kara kalemlerle ayrılığın üstünü

Sımsıkı sarıldım dikenli güle

gözlerim doldu acıdan

ama yinede

belli etmedim

gülümsedim işte

aklımı yitirdim

gözlerindeki okyanusun derinliğinde

gençliğimi kelepçeledim

bir gül bahçesinde

şiir oldum sonunda

şiirden öte.