Dil Sustu Kalp Konuştu

İçimi döksem

Bütün gülücüklerim boğulur

Ve bütün kelimeler yorgun

Dil dönmese de kalp konuşur

Oysa ağzımı yakan sözler ılıtmıştım sana

Hiç tadına bakmadığın bakışlarla gördüm seni

Her yerde o kadar sen vardın ki

Bunca senin içinde kayboldum

Yelkeni kırık ıssız bir gemiydim

Sense benim fırtınam

Her yana savuruyordun beni

Ama hep aynı yere bırakıyordun

Sensizliğin tam ortasına

Bir gün kapını çalıp içeriye girdim

Gözlerine baktım

Ben yoktum

Çıktım!

Koca bir dünya bıraktım ardımda

Cebimde bir çift ela gözle

Ne kadar uzağa gidebilirim dünyamdan

Senden!