Dilbirîn

Ben dilbirîn çağ dışı sipan!

gök gürültüsü arkasından sağanak bulut

soğuk hava bulvarında yere düşen zemheri

uyansın

yerle gök arasında tüm zerre canlı

" ben dilbirîn ! "

Ey yar’a

düşün ki

bir meçhul kentin yokuşundan tepetaklak düşüyorum

çatır çatır kırılan kemiklerim

batıyor yüreğimin tam ortasına

kan kusmuş ciğerlerimin sokakları

coğrafi haritadan siliniyor yüzüm

ecnebi yalnızlıklara aykırıymış düşlerim

sen trajik alıntılar zamanıyla susarken

ben yokluğun cehenneminde susuyorum

Bilsen

bilsen nasıl agresif piç ağrılar

saplanıyor göğüs kafesime

omuz verdiğim dağlara çakıldım acılara..

"yanıktır yaram sarılmaz kabuk bağlasa da

yar’a izi ömrün kitabından silinmez"

Bakma gözyaşlarıma

acım alfabesi anlatır kayıplarımı

dengesini yitirmiş sözcükler boğulur

m/anasızlığın mezarlığına defnediyordur hayatın anlamını gözlerim

düşün ki

acıların keşfedilmesini bekleyen bir dervişim

alnımın çatısında sürgün kuşlar beslenirken öğrenmişim uçmayı

aklımın denizlerde gözlerinin rengine bata çıka giden gemiler

parmak uçlarımın kıyısına demirlendiğinde tutuklu kalmışım yüreğinde

Bilsen

sana ölüp, ölüp dirildiğim özlemlerde

çoktan olmayışının felsefesi can kırığıyla

kurak bir çöl mevsimine tutunan gelincik çiçeğiyim

tırnaklarıma geçirdiğim sayfalara kalbin diye yazdığım şiirler

güvercin mektuplarıyla göçmüştür kirpiklerinin kentine

Şimdi

bir sabırdır sevdan göğsümde

ölümü öptürse de gözlerime

aşkın sesi uğuldar evrenin yüreğinde

sana basit, basitçedir aşkın gözleri

sevda açan bir gelinciğin hikayesine kadardır

kırık dünyanın umudu

Kemikleri ezilmeden aşkın

İbadeti hurafe olmayan

besmele gözlerinle

Bismillah diyerek bi bak benim için..

Ben dilbirîn çağ dışı sipan

Başrolü sen olsan da

Bu hikâye benim