Dile Sükut Kalbe Har
Yarım kalmış bir sevda bırakıyorum geride.
Geç başlayan bir tanışma…
Erken gelen bir veda.
Asla tamamlanmayacak bir masal.
Dile sükût düştü, kalbe har düştü.
Söylenemeyen her kelime, içimde yankı oldu.
Tutamadığım her umut, avuçlarımdan usulca kayıp gitti.
Ne sana kızabildim, ne de kendimi affedebildim.
Çünkü bazı ayrılıklar, suçlu aramaz; sadece eksiltir.
Bir zamanlar birlikte düşlediğim yarınlar, şimdi sessizliğin gölgesinde kaldı.
Adını anmasam da, yokluğun her gün içimde yeniden doğuyor.
Gözlerim başka ufuklara bakıyor, ama kalbim hâlâ aynı yerde bekliyor.
Belki zaman, yaraları sarar…
Fakat bazı yaralar, kabuk bağlasa bile içten içe kanamaya devam eder.
Ve ben, bugün geride yalnızca bir aşk bırakmıyorum.
Bir ömrün en güzel ihtimalini, en masum hayallerini ve en sessiz çığlığını da bırakıyorum.
Çünkü bazı sevdalar biter; ama izi, ömür boyu silinmez.