Dilfezâm
" Eksik bir şiir
Kırık havalı bir türkü artık
Kekeleyerek tekerrür ettiğim her Harf-i Y’adın "
Say ki Adem’im
40 Yıldır hulkuma dayanan acıyla gözyaşı dökerim firakına
Vuslata meyyal dualar yollarken yedi kat semaya
Ağıtlar yakıp yasını tutarım
Sana uzaklığımın her anında
Şirazesi kaymış yokluğunda
Yürek terazimin kaldıramadığı
Hasretim
Her dem
Namütenahi
"Sen"
Diye akan gözyaşlarımı teskin edemem
dilfezâm
Bilirim
Ne yapsam derun’una yaklaşamam
Bir avuç dilendiğim sevginin vuslatına eremem
Yine bilirim ki
Serden candan geçerim de
Bir zerre etmem
Kırk yıl hatrı olan gözlerinde
Ahh benliğimi hasretiyle amâ eyleyen dilfezâm
Say ki
Bir kelâmına tüm ömrümü ’Hiç’ eyledim peşinde
Bir tebessümüne bitmedi hamallığım
Öyle avare
Öyle asude
Öyle Perperişan
Canhıraş bir yorgunlukla
Bitap düşmüşüm kapının eşiğinde beklemekten
Aşkım’ı kayda değer bulmasan da
Vazgeçmem bu Nar-ı Aşk içre kor gibi yanmaktan
Ahh dilfezâm
Bir gülüşüne müptela
Bâb-ı reyyan yüreğinin kıyısında
Beklerim usanmadan
Bir ömür
Hatta asırlar boyu beklerim
Gel demesen de
Ben hep seni beklerim dilfezâm
Ben hep seni beklerim
Bilesin
Liyakat -