Dilhum 2

Gece üşüten bir mum alevi

Korkuyorum senden

Başında durduğum karanlıkların

Sıtma nöbetindeyim

Açtım bütün tel örgülü kapıları

Sonsuzluk yok işte

Durdurdum bize dair yalnızlıkları

Yağmurlar yağarken

Düştüm sensizliğe

Bir ses

Uyan işte uyan diye

Kan görmeden

Faili meçhul ölümlerin

Ayrılık dosyaları arşivlenmeden

' Aşk ' olmaz diyorlar

Dilhum

...

Senin tuzağına düştüğümde

Serçe parmaklarımdan örgüler koparıyordum

Hasretlere çeltik atıp

Kendime umut gemileri kiralıyordum

Rüzgarla ağaran tanyeli

Dehlizlerime kadar kan sızdırıyordum

Senin uzağına düşmeden önce

Gülüyordum dilhum

Suskunluktaydı şehir

Sokak lambaları arasında aydınlanan

Kimsesiz yürekler taşırdı

İsmi lazım olmayan aşklara

Susuşun kadar çığırt ? kandı

Dilhum kaderim

Kan mevsimi gözyaşları

Sararmış eylül sahtekarlığıydı

.....Bank

.....Deniz

....Yaprak

üçlemesi ? yerini

... Sağım

....Solum

...Önüm

....Ardım

Kan rengi gözlerine mahkum etmişti

Dilhum

Çıplak ayaklarınla yarama basma

Kan rengi iz bırakıyorsun

Dilhum..