Dili Lal Hayatlar

hayat ihanetini yollarken sokaklarına bu şehrin

anason kolu tenhalarda çığlık çığlığa büyür kavgalar

kim duyar,ki bir çocuğun takat,sız kalan yüreğini

kim anlar karanlıkları bakışlarında

büyümek zor iştir derler,ya

ansızın bir mechule götürür kanatların

düşler kurarsın gece boylarında

karanlığına tutunarak zamanın

ağlarsın

akşam vakti ıslanır kirpiklerin

esir düşerken uykuların küf kokan kuytulara

bin hançer saplanır umuduna

bakma öyle

mizanı bozuk dünyanın

kırık kefe,sinde satılır merhametler

acımak bedava çocuk

dokunmak bin paha

hadi kalk

bir masal kıyısında koparıldık işte

savrulduk

süt kokarken tenimiz

adımız garibe düştü bilemedik biz kimiz