Dilim Kesilir Belki İpim Çekilmez

Elbette gider,gelen cihane

Doğmak,yaşamak,ölmek bahane

Dünya beşer için olmuş virane

Kim,kimin taşını okur bilinmez.

Sanma bu dünyada yaşamak baki

Gideceğin yer ol hakkın yanı

Alıverir bir gün verdiği canı

Hikmetin nedir,diye sorulmaz.

Bu dünya bir han,konar göçeriz

Bir dem ağu,bir dem şerbet içeriz

Zaman içre kendimizden geçeriz

Mülke bağlanmış yolcu olunmaz.

Sevilsen,bir gün terk edilirsin

Ölünce ancak fark edilirsin

Sevdanla birlikte defnedilirsin

Gidiyorum diyene karşı konulmaz.

Koşa koşa yorulursun nafile

Ders verirsin laf anlamaz cahile

Yanar yanar kavrulursun dert ile

Çorak toprakta güller derilmez.

Ey Nazmi, sanki iyi demişsin

Çok bilir gibi ahkam kesmişsin

Söylediklerinden kendin kaçmışsın

Laf olsun diye söylemek olmaz.

Sırtı pek olana mevsim yaz mıdır

Gözü aç olana her şey az mıdır

Soyadım Örsel adım Nazmi'dir

Ben yazarım vallah kimse okumaz.

Ölmeden daha çukuru kazma

Kırkından sonra aman ha azma

Dur be Nazmi daha da yazma

Dilin kesilir belki ipin çekilmez.