Dilinde Küflenir Çöl Düşü Sevdam
bir ömre açılan tek parantezdi sesin
şimdi hangi yürekte dinlenir
bakışımdan yorgun düşen gözlerin
bilir misin sevdiğim
dili mühürlenen zamanların ayaklarına kapanır sözcüklerim
nedendir bilmem ama
ben senden vazgeçmeyi hiç becermedim...
susarken bile sevdim...
demem o ki,
sen benim vazgeçilmezimdin!
gün saydırıyorken yokluğun
asırlar evvelimden
bilmediğim zamanlar akıyor
hasreti giyinmiş gözlerimden
paramparça şimdi bütün efsaneler
soluğumda tıkanır iç çekişli nefesler
hele dizelere ç/alınınca keşkeler
susar bakışından miras kalan mavilikler...
ömrüme açtığım tek parantezdi ismin
şimdi hangi kulaklara dökülür
bana susturduğun o ırmak sesin
sevdiğim!
ah dilini suskunluğa sürçenim!
iklimler bahara soyundu
toprağa cemre düştü düşecekken
yokluğunda halâ şubat
baharın eşiğine düşen günlerim
ve halâ erimedi buz tutan nefesim
feleğin çarkına takıldı senli ümitlerim
hevesi kursağında kaldı
yüzüne meftun hayallerimin!
yerli yersiz bölündü kuş tüyünden rüyalar
hangi sahafta mevcuttur
sana yazıldığım satırlar?
(ünlem bakışlardan sonra ıslak gözler yansır o kırık aynalara / ilk ve son soru -ne zaman ölür sevda?