Diller Susunca

diller susunca

iki kalbin telaşlı sesleri başlar

nefesler eşlik eder onlara

ve artık

karanlığa karışır ar..

kapakları indiğinde gözlerin

gözün görmediğini el bulur...

el yakar...ten tutuşur...

dört bir yandan ateşler sarar etrafı

rüzgar olur nefesler alevleri coşturur..

kıvranır içten içe yanan bir toprak

ki

suya muhtaç

boşanırcasına yağmura,sellere

med-cezir'e aç...

ateşte kızan bir kılıç

karanlıkta örsü döver çekiç...

vurdukça kıvılcımlar aydınlatır geceyi

salıverir boğazından .....her heceyi..

tanrıya koşarcasına bir zikir ...

ve...koştur..koştur..

koş..

dur..

koş...

dur...

dur!

huzur!