Dillerin

Haklı haksız demeden yığar fışını

Sözüme ket vurarak sunar hışını

Güzü azdan sayarak salar kışını

Özüme kar yağdıran sebep dillerin

Küsünce başlar ruhta örgülerle cenk

Bir ters bir yüz başlangıç ajurlara denk

Şiirler ördürüyor gönül rengarenk

Çıkrığıma sardıran gelep dillerin

Yaz bahara saklıyor sıcacık dünü

İçimi ısıtıyor ayaz kış günü

Dillerde destandır o kokusu ünü

İçmeye doyulmayan salep dillerin

Aşk sunar dilimleyip özüm kopartır

Bazen de çocuklaşıp sözü abartır

Damakta tat bırakıp içim kabartır

Yüreğim tatlandıran mahlep dillerin

Yel estirerek toza bular karşını

Söyletir gece gündüz hicran marşını

Yedeğe aldırır da yürek arşını

Gurbet düşer sıladan Halep dillerin

Nazar edip bahtımı bozar inimi

Şükre boyar kahrımı kazar sinimi

Sınayarak sabrımı sorar dinimi

İmanım adlandıran mezhep dillerin

HÜZÜN ŞAİRİ

fış

İçi boş ya da çürük fındık, fıstık, ceviz, badem gibi yemişler.

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

hış

Sus anlamında emir.

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü