Dilsizce Özlüyorum Seni

Usulca özlüyorum seni,

Öldürmeyen ama inceden inceye ömürden yiyen bir kanama gibi,

Nefesini,

Gülüşünü,

Sıcacık sarılmanı,

Ana kucağını,

Dokuz ay karnında taşıdığın büyük gönlünü...

Acı acı özlüyorum seni,

Nefesimi almayı unutturduğun ıssızlığında,

Toprağına bile binlerce kilometre uzakta kalmanın ızdırabında,

Sol tarafımda, ardından aniden oluşan gam çarpmasında,

Susa mecbur kaldığım yokluğunun gözlerime vurduğu sana nakşedilmiş hıçkırıklarda...

Çaresiz özlüyorum seni,

Sen de öksüzlüğe evlat ettiğinden beri,

Ben diyeyim yüzüne daha fazla gülücük konduramadığın hayatında son nefesine kadar çektiğin her acıyı dert ettiğim her andan beri,

Dilsizce özlüyorum seni,

Anne...