Dilyâre 2

Mecrûh halime bakma yara’mda yara’m sır’dır

Bu gârib’e emânet Dilârâ’dan dilyârdır

Bakışların birtanem ömür değil asır’dır

Nefesim kesilsin de dudağınla dil yardır

Bu gârib’e emânet Dilârâ’dan dilyârdır

Hâşâ etmem şikâyet özlemin derin sancı

Nûh tufanı koparır, cân candan yakarınca

Dilâra özleminle arttı vuslât inancı

Ulaşamaz dendi de yürüdü ya karınca

Nûh tufanı koparır, cân candan yakarınca

Kimi beyhûde, diyor kimi kâhır ,kim eyvâh

Üftâdeliği yazar bu şair’in kalemi

Varsın günâh yazılsın varsın okunsun bin âh

"Sen", ki Rabb fermanıyla kuşatmışken kale mi

Üftâdeliği yazar bu şair’in kalemi

Kaç dûa ,kaç amin’de gönlüm inşirâh bulur

İntizâr’ı et müjde yaram ile yâr sızlâr

Sükût’um çığlığımda vâv’ım bende vâh bulur

Hâl hâlden anlar âmâ hâlim bilmez yârsızlar.

İntizâr’ı et müjde yaram ile yâr sızlâr

Boyun büktü mor lâle sessizliğe ilk adım

Günümde günâhımda gün günden sinsi gün âh

Kimliksiz gölgelere kimlik gösterir adım

Secde’ye sür alnını dûalar yaksın günâh

Günümde günâhımda gün günden sinsi gün âh

Vuslâtı kelam