Direnen Şiir

Adın özgürdü gelişemedin belki tanımdan

Hoşlanıyordun özendiğine

Arınamadın içindeki eksi yanından

Kimlerle bezenmedinki

Varlığını ispat için

Kimi nesirle suçladı bir ömür boyu

Neler çekmedinki

On birinci köyde muvakkat yalınayak

Direnen şiir,

Seni yazdım büyük puntolarla

Yinede okunmadın

Cibilliyetinden soydum iliklerine değdim

Özeline dokunmadım,

Sen zirvelerdeydin bir zamanlar

Kemal yutkunurken hürriyeti

Vatan şairlerin vardı

İklimler essede kahir,

Akifin kaleminden coşarak besleniyordun

Bir badireden geçtik vatan aşkıyla sızlanıp

Demleniyor imanla süsleniyordun,

Necip'in elinde oynadın durdun

Şimdi ne oldu Duygularmı zayıfladı

Her yanın tehir,

Evrenseldir diyenlere sormadım bade-i aşk diye

Sunanlar ne buyurdu,

Nazımın kalemine sığıntılar girdi imgelere boğdular

Bu güzelim yurdu,

Elimi başıma aldım düşündüm derinden

Yazsam mı dedim kara gözlümü sevda çeken

İzlerinden,

Bırak diyor bana kalemim şiir diye

Duygularını belletme

Baklava mahkum oldu mahkemede

Ağzın tadıydı

Müeyyidesi uzun'mehil'

Düşün diye yazdım yoksa şiirle ne geçmişim vardı

Tümceleri zedeleyenler

Hangi cümlelere abandı,

Yazdıkça seni eleştiri alıyor bozuluyor

İnsicamım,

Oysa seni anlatmaktı

Anlaşılsaydı meramım,

Konu dağıldı toparlamak lazım

Dönerim gidişim meçhule değil

Seni ihmal ettim bilirim

Evveli ahır.

22.11.09