Direniş Tozu

Açılmış bir uykudur hayat

İki kıvılcım arasında yaşanır kavgalar

Yaralandıkça menzili uzar hüzünlerin

Yağmurlar karışır mühürlü gözyaşlarına

Ve kan kokusuna bandırılır yeminler

Acının çeyizini işlerken Rabia'lar

Rüzgarı çalınır ölüm değmemiş bedenlerin

Kefeni biçilir nasırlı dünlerin

Kırılmaz olur öfkenin çelik fidanı

Ve uyanır zırhını giymiş sesler

Dalları budanırken kutlu bir hayatın

Aynı ağıtı söyler dilsizler

Umut yaprak yaprak düşer ömürden

Kimi yorganda ölür kimi urganda

Ve toprağa gizlenir ölüler

Kanı çekilirken seslerin

Ölüme ayarlı saat gibi bekler insan

Koğuşunda sabahlar acının ortanca çocukları

Genç ölümlerle değişir mevsimler

Ve gözlerden damlar göç yaşları

Kağıt helva inceliğinde yaşanırken hayat

Yaralı bir kardelen kokusu sarar ruhları

Ecelin eli dokunur yanaklara

Bulanık su gibi dibi görünmez yüzler

Ve başlar sükunetin sureti . . .