Dirilten Bir Nefha Beklerim

Hislerime çiy düştü

Ürperdim...

Hercümerç içinde git gel yaşadım

Kalbimin göğünde kara bulutlar

Daraldıkça karardı içim karardı

Bakmanın ötesine geçemedim

Of ki of duygularım üşüdü...

Zaman ilerledikçe

Mesafeler kat ettim

Kendi gayyamda dibe doğru yöneldim

Öyle ki, hislerime çığ düştü

Ne varsa hayat adına dumur oldu

Artık çağlamayacak bize ait ne varsa

Filizlenip boy vermeyecek

Her esen yelde boyun büküp eğilecek

Kalb yamaçlarımın çiçekleri açmayacak

Artık susacak bize ait ne varsa

Kalemim yazmayacak

Dilim şiir olup şakımayacak

Ne bir beste ne bir güfte

İçimde coşkuyla köpürmeyecek

Artık çalan son siren gibi

Ya da acı bir fren gibi ölgün sesler çıkaracak

Çünkü hislerim kurudu bir çöl gibi...

Bir ümit, bir umut;

Gözlerim Nevbahar bekler

Dirilten nefha...

11.12.2012