Dişi Kuş

bir ağaç vardı

yağmur kuytusuna birkaç metre

dibinde zehirsiz mantarlar boyunları şimale dönük

gölgesinde kaçak öpüşmeler

iki dudak arası

şarkılar sığardı omuzlarına yaslanırken lacivert gece

özlemin demi kırar gibi parmakları

o malum acılar düşünce üstelik göğüs çatalına

sıklaşan ve vuran kaburgalara soluğun rüzgar kadar derin tırnakları

çizerdi hep isimlerin baş harflerini alınlarına

kelebekler bakışırdı ağırlaşırken zaman

hoşça kal demeden

baykuşun gözlerini kör ederdi birkaç dakikalık poyraz

mavi elbiseler giyerdi kadın

mavi şiirler okurdu adam

yağmur yağıncaya kadar

rahmani göçler başlardı

sırılsıklam

bir şehirden

o uzak yarınlara

yarım yamalak şaşkınlık düşünce göz bebeklerine

ağlardı kadın

dişi kuşlarla ...