Diyarbakır Olmak Sevdanda

Ellerin düşmüş yıldızların ardına

Alır uykularımı

Sana benzeyen,kundaklanmış

Hiç bitmeyen kavgalarımda.

Dersimde Amedde

Koyu bir sis üstümüzde koyun koyuna

Geçişlere gülle bırakmış neslimiz

Bir farkımız yoktu ademden havvadan

Lakin laik olamadık güle

Gülü kardeşliğe armağan etsekde.

Tanklar tüfekler

Yapay bir sükünet yaratır

Aklımız ilmik ilmik kurşunlara dökülür

Savaş güzergayındayız gülüm

Bu ne sevda,bu ne umut

Görmez misin her yanımız deniz

İçinde vicdanımız yanar.

Ah ellerin sevgili!

Ötesine geçilmez sınır kardeşliği

Bana varmadan gittin

Bana dokunmadan gittin.

''Döneceğin gün Diyarbakır olacağım

Seni dönüşünün sevinciyle

Gözyaşıma boğacağım...''