Diyorum ki
hani diyorum ki
ucu bucağı olmayan bir buluta tırmansam şimdi
ayaklarımı bırakıp aşağıya
saçlarından tutsam yıldızları
yağmur yüzümü yıkasa
yıkılmadan yeryüzü
ve gökyüzü gözlerim olsa
bir şarkı mırıldansa ebemkuşağı
peşinden ıslık çalsa kelebekler
hani olur ya
yeşil tarafından dile gelse dünya
birde
mavi baksa bebekler inadına
aşıklar
aynı nehrin yatağında aksa mesela
okyanuslarda karanfiller açsa
güneşe taç yapsak papatyalardan
melekler ısınsa
cehennemin kızıl gökyüzünde salıncak kursak
ateş gülümsese
dinlense yer göğün kucağında
yarım kalmış şiirler dillense
ve çınlasa kederlerin kulağı
hani diyorum ki
dünyayı küçültsem avuçlarımda
Sur'u üflemekten vazgeçse İsrafil
olur olmaz kopmasa kıyamet
yüreğim
dönmese yangın yerine
ve ölmese her gün
yeniden doğurduğum çocukluğum!