Doğa Bile Af Etmiyor

Ben dalgın dalgın bakarken etrafıma

Rüzgar esiyor tüm kuvvetiyle

Ağaçların yaprakları öpüşür gibi

Değiyorlar bir birlerine

Hava sıkmış patlayacak gibi

Dalgalar sahili dövüyor

Sanki öcünü alır gibi

Birden sıçrıyorum

Kendime geliyorum

Evet ye burası senle ilk buluştuğumuz yer

Evet evet burası senin beni terk ettiğin yer

Islanıyorum yağmur yağıyor

İşliyor iliklerime kadar

Rüzgar üşütüyor titriyorum

Dalgalar vuruyor ayaklarıma

Sanki beni içine alacak gibi

Ağaçlar yaprak dökmeye başladı

Senin beni parçalayıp döktüğün gibi

Doğa bile af etmiyor

Ben nasıl af ederim seni