Doğmamak Vardı Şimdi

Doğmamak vardı şimdi,

Doğmak on yıl sonra seninle,sevgilim

Ben sana yakışmayacak kadar küçüğüm diyorsun,

Hayır, ben senin kadar umutsuz değilim

Umudum,rezil

umudum,yüz karası

Umudum, kıymetli ve kadim

ve aynı anda doğmadık diye hiçbir zaman dert etmedim...

Ben, anamın karnında, sıcak bir yaz gecesinde doğdum

Ve bunun için gururluyum,

Böylesine sıcak kanlı olduğum için

Ve doğduğum zamanla övünüyorum ben

Bardağa sürekli dolu tarafından bakabildiğim için...

ama en güzeli, merhamet ve saygıyla baktığım

Davam için yaşayabilmektir...

Sürekli bir hayırsız boynunda cebelleşirken

Ya da boğazda demlenirken bulmak kendimi

hayır-

Herşeye rağmen on yıl önce

Belki biraz geç, belki biraz umutsuz

Belki bir yağmur gibi yavaş yavaş çoğalan

Daima bir masal gibi muhteşem ve imkansızları olacak olan aşkımız

(Ve benim defalarca yaşadığım ilklerim)

İçinde sen oldukça dilberim

Yaşamak kadar umutlu olmalıdır...