Doğum

her papatya mevsimi

geleni sen sandım

sarıldım mavi güne

veda ettim kendimle tokuşturduğum

mavisiz kadehe

insanca seviştim maviyle

kendimi sevdim

mavi senle...

gebe kaldım dün yine

sen sandığım şiirle

ey! beni gebe bırakan şair

doğmadı kelimelerim

sancılardayım...

en meşru çocuğun anasıyım

ki değmemişken günaha tenim

ben her dilde lanetlenirim

d-ipsiz kuyuda beden-im...

tuva da mahrem-im

...ve ben her dinde şiire meryem'im

genişleyen kapılar ardında

kan revan içinde sevabım

hadi beni yuhlayın

yuhlayın...

sevdamı doğurmaktayım

kucaklayın...

uzat elini dokun

bu çocuk senin

beni de çocuğun gibi sev

ben büyümedim