Dokunamam Yüreğine

Hadi şair;

Yitik umutlar limanında yol alan düşleri resmet

Zeytin karası gözlere

Hüzünler demlenip şarapnel parçaları

Keserken bedeni

Gece ve yıldızlara avuntular sun

Dokun kaleminin en yaralı yerine

Yaz

Yine yaz

Avut beni satır aralarında

Kan kesiği yaralar kangren

Görüyor musun?

Bak; sökülüyor kabuğu

Kapat gözlerini

İçimdeki ezik maziyi

Görme ne olur!

Çek gecenin kulağını

Diz çöksün önümde

Uçuruma tutunmuşken

Utanırım dokunamam yüreğine