Dokunmuşsun Gibi

Hasta bir yüz bu...

Güneşsiz...

Gelmedin çünkü,

Dokunmadın yalnızlığıma!

Dağıtmadın her şeyimi

Her ne varsa,

Tastamam aynı bıraktın beni.

Döndüğümde gördüler

Sensiz geçen o saatleri...

Kaçırdıkları gözlerinde gördüm

Yüzümdeki o kopkoyu sensizliği.

Bir şey sormadı kimse,

Nasıl geçti bile demedi kız kardeşim.

Adımlarımı fark etmişlerdi çünkü,

Ayaklarıma binen o külçeye dönmüş

Bedeni.

Hastalığı sileceğim şimdi,

Geri getireceğim yüzüme güneşi.

Fısıltıları geliyor odama kadar,

O parktaki kimsesiz gölgem

Gezinip duruyor yanlarında.

Beni bekliyorlar şimdi...

O gölgeyi kovup yanlarından

Sanki o parkta benimleymişsin gibi,

Dokunmuşsun gibi en yalnız kalmış yanlarıma

Gülümsememi en güneşlisinden gözlerle...

'Korkmayın, o karanlığa dönmeyeceğim! dememi...

'Artık dünyamda O var çünkü.