Döküntü

Hüznüm ki gülüşümün mimarı

bir kadın seversin

gözleri alabildiğine bozkır

bir deli tay coşkusunda yüreği

vurgun yemiş gibi olursun

ardından cehennemler bakışında söner

adanmış yılların içinde yol alırsın

dupduru su yosun bağlar

ah ne çok benden değildiniz

kuş kanadı sevilerin

öksüz kelebeklerde kalır hevesi

öyle kimsesiz ki içli tınısı

mavidir gururu sevdiğimin

ve ılıman yeşildir göğü

yüzündeki göze susuz

ah

rengarenkti teniniz

sararır hayat fotoğraflar içinde

eski aşklar hatıralarda kaybolur

kalır hevesler kursakta

düğümler boğazında büyür

zaman sınırlar içinde

ah ne çok özlendiniz

ne güzel soldurdunuz çiçekleri

suyu tamdı oysa havası temiz

toprağı havalandırılmıştı

ekime hazır bungun nadaslardık

çiçekleri kurumadan sulamak elzemdir

unuttunuz!

grimuson

17/11/2015