Dokunulası Bir Ten Dokunulması Haram Bir Beden Senden Kalan En Geriye

Alıştım artık yokluğuna,

Gece karanlığına,

Soğuk odalara...

Sensizlik ölüm gibi sinmişken

Varlığımın her bir katresine,

Titrek mum ışıkları yanar

Issız ıssız başucumda...

Yaşanılası bir hayat,

Yaşanılması zor bir şehir

Senden kalan en geriye...

Düşsel avuntularımın ikindi dualarındadır

Senin gülüşünün gamzeleri.

Bakışın,

Gece karanlığında aydınlanan

Bir sokak lambasının can çekişen

Sessiz çığlıklarında gizlidir.

Bazen;

Unutulması hatırlanmasından daha kolay olan

Serseri bir mayın patlamasından

İbarettir sadece dokunuşların...

Bazen de;

Bembeyaz bir tüyün

Bir prenses soysuzluğundaki

Sert vuruşlarından ibaret...

Dokunulası bir ten,

Dokunulması haram bir beden

Senden kalan en geriye...

Bir yıldızın kaymasındaysa ölümün kanıtı

Düşsün üzerime en büyük yıldız

Bütün ihtişamıyla.

Ölüm;

Soğuk bir nefes,

Sensizlik ise;

Nefessiz bir soğukluk...

Ben ölümle baş edebilir,

Ama sensizlikle yaşayamam bile..

Düşünülesi bir ölüm,

Düşünülmesi kader olan bir zulüm

Senden kalan en geriye...

Taze bir mezarın başucunda,

Kara yazmasıyla /bed/dua eden gözü yaşlı bir

Sokak kadınının duası kadar temiz

Sensizliğe savurduğum küfürümsü söylemler

Ve

Tutulması Allah'ı inkar etmek kadar zor olan

Uygulanabilir sözler kadar gerçekçi...

Ya da;

Bir peygamberin davası kadar yüce

Ve bir kitabın yazabileceği kadar ulu...

Küfür edilebilesi bir yücelik

Küfür edilebilmesi farz olan bir sensizlik

Senden kalan en geriye...

Alıştım artık yokluğuna,

Gece karanlığına,

Soğuk odalara...

Alıştım...