Dokuz Ekspresi

Bugün beni bekleyen sen değilsin

Dokuz ekspresi ve saat dokuz beş var

İstasyondayım biletimi aldım

Güvercinlerle oturuyorum

Ve saat dokuza dört var

Bugün evden çıkarken aşkını rafa kaldırdım

Kaldırdım desemde inanma

Kitap mı bu tut kaldır koy

Öyle bile olsa okuduysan o kitabı bir defa

Kaldırsan rafa ne işe yarar

Zihnindedir artık o unutamazsın bir daha

Bu arada saat dokuza 3 var

Güvercinler beni terketti

Çünkü simidim bitti

Sevdiğim bir zamanalar dost dediğim insanlar vardı

Güvercinlere onların isimlerini vermiştim

Sonlarıda onlar gibi oldu ne hikmetse

İyiki de gittiler

Böylesi daha iyi

Trenin düdüğü çaldı

Bir veda narası gibi acı ve birazda sert

Ve saat dokuza iki var

Dokuz ekspresi bir anda ürküttü beni

Beni bu şehrin her zerresinden ayıracaktı sanki

Çekiştire çekiştire...

Kopara kopara...

Azrailin ruhumu bedenimden ayıracağı gibi

Dokuz ekspresi hareket etti

Ama daha saat dokuza bir vardı

Zamanından erken kalktı bir dakikam daha vardı

Koskoca bir dakika daha

Var diyemedim diyemedim..

Fark ettim ki zaten son durağa gelmişim

Artık inmeliyim çünkü saat dokuz.