Dokuzu Kırk Geçe

Sen uykusuz kalk düş yarı aç yola

Aylardır gelmeyen adalet almasın seni duruşmaya

Vaktinden önceydi gelişim tam da ona yirmi beş kala

Gelmedin dediler dokuzu kırk geçe duruşmaya

En başında sormuştum sekretere sıra kimde diye

Cevabı vermeden söyledi sıranız gelince çağırıracağız diye

Ben çağıracak diye beklerken

Adımı çizmiş sekreter yok diye

Gelmiş tanık müşteki olmadan

Anlatmış yarım yamalak dürüstlüğe kafa yormadan

Birde duruşmaya geldim diye

Para talep etmiş sanıktan hem de hiç utanmadan

Kararı vermiş hakim nedensizce

Yedi bin küsür bedel biçmiş hakarete

Adaletsizce nedenleri dinlemeyip

Lütfedip ertelemiş hakim cezayı beş yıl suç işleme diye

İtiraz ettim ben dinlenmedim diye

Girdim başka duruşmanın ortasına dinlemediniz diye

Hakim gerek yoktu zaten dinlemeye biz vermiştik kararı öncedende deyince

O dakika kopacaktı fırtına ama sustum neyse diye

Şimdi söyleyin adalet nerede

Hakim etdirene sormamış suçlamış hakaret edene

Kızdırıp tahrik eden suçsuz imiş yalnızca hakaret eden suçlu

Şimdi edebimi bozup nasıl küfür etmeyim sizin adaletiniz bu mu diye

Bir kez daha tanık oldum olmayan adalete

Oysa hep kandırmışlar bizi adalet mülkün temeli diye

Gördüm ki adalet denilen yalnızca kişinin isminde

Oda sadece ismini taşıyanların dilinde

Kimse adalet var demesin bundan sonra

Şayet diyen olur ise var var diye

Bende kızarım ona eşşekten düşünce anlarsın halimi diye

Adalet denen unsur yok işte umarım anlaşılmış olur okunduktan sonra