Dolap

Dün gece bir yolculuğa uğurlar gibi seni

itinayla katladım, koydum bavuluna

bütün giysilerini.

“Ver birine” dediler,

bir başkasının sabahına karışsın

omuzlarına düşen ceketlerin.

Bilmem, kıyamadım.

Belki de bir yabancının teninde

senin izinin silinmesi fikrine dayanamadım.

Her kumaşı elime aldığımda

parmak uçlarımda nabzın;

yakasında gülüşün,

ceplerinde bekleyen ellerin vardı.

Kokladım.

Her giydiğini yokladım;

hangi akşam yağmur yemişti bu gömlek,

hangi tartışmadan sonra

sessizce askıya asılmıştı o hırka.

Üç valiz tuttu hepi topu

On altı yıllık serüvenimiz.

Dolap bomboş şimdi.

Şimdi anladığım gittiğini...

Rüyalarıma gel artık...